کاوشی نو در اعجاز لفظی و زیبایی شناسی کلام وحی در کتاب «آواشناسی در قرآن»

به گزارش ایکنا، قرآن کریم تنها کتابی نیست که از رهگذر معانی بلند، جان و جهان آدمی را متحول می کند، بلکه بافت صوتی و مهندسی بیانی آن نیز از همان آغاز، از اصلی ترین وجوه اعجازش برشمرده شده است. در همین موضوع کتاب «آواشناسی در قرآن»، پژوهشی تازه انتشار از سوی نشر ادیان است که می کوشد با بهره گیری از دانش «آواشناسی کاربردی»، پرده از نظم موسیقایی و هماهنگی حیرت انگیز کلام وحی بردارد.

این اثر که حاصل تلاش عبدالصاحب طهماسبی و علیرضا محمدرضایی است، مخاطب را نه تنها به تأمل در معانی آیات، بلکه به شنیدن موسیقی درونی و درک جلوه های صوتی کلام خداوند دعوت می کند و دریچه ای نو به سوی مطالعات بین رشته ای میان زبان شناسی و علوم قرآنی گشوده است.

پدیدآورندگان در این کتاب 200 صفحه ای، با رویکردی روش مند و با نفی تصادفی بودن چینش الفاظ، سه رکن اصلی را در ساختار صوتی قرآن شناسایی کرده اند: نخست «تناسب صوتی» (Harmony of Voice) که تبیین کننده گوش نوازی و اثرگذاری ذاتی کلام الهی است؛ دوم «تناسب صوت و معنا» (Onomatopoeia) که رابطه عمیق میان آوای حروف و بار معنایی واژگان را به تصویرمی کشد و سوم «نظام هارمونیک فواصل قرآنی» که انسجام لفظی سوره ها را تضمین می کند. نویسندگان تأکید دارند که این نظام های موسیقایی نه یک آرایه جانبی، بلکه جزءِ تفکیک ناپذیر معنای آیات هستند که به شکلی کاملاً هدفمند و قاعده مند، در انتقال مفاهیم نقشی بنیادین بر عهده دارند.

این پژوهش همچنین با نگاهی دقیق به سطوح موسیقی درونی، بیرونی و کناری، نمونه های قابل تأملی را برای اثبات مدعای خود پیش می کشد؛ از جمله تحلیل وزنی و ریتمیک سوره هایی نظیر «عادیات»، «نازعات» و «ذاریات» که با سوگند آغاز می شوند و اشتراکات صوتی آن ها مستقیماً با محتوای حماسی شان پیوند خورده است. این کتاب همچنین به مترجمان یاری می دهد تا در بازگردانی کلام وحی به زبان های دیگر، افزون بر معنا، ظرافت های صوتی و لایه های بیانی متن را نیز حفظ کنند.

انتهای پیام